حدیث غدیر در منابع اهل سنت

حدیث غدیر در منابع اهل سنت

-احمد بن حنبل - رئیس حنابله و از شخصیت‌های کم نظیر اهل سنت - نقل می‌کند:

نبی مکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در روز غدیر - 18 ذی الحجه - آمد و فرمود:

أو لستم تشهدون انى أولى بکل مؤمن من نفسه؟ قالوا: بلى، قال: فمن کنت مولاه فإن علیا مولاه.

آیا گواهی می‌دهید که من بر تمام مؤمنین از خودشان اولی هستم؟ گفتند: بله، بعد فرمود: هر کس من مولای او هستم ، علی هم مولای اوست.

مسند احمد، ج4، ص372

2-در سنن نسائی - که از صحاح سته است - با این تعبیر آمده که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:

کأنی قد دعیت فأجبت، إنی قد ترکت فیکم الثقلین، أحدهما أکبر من الآخر: کتاب الله و عترتی أهل بیتی، فانظروا کیف تخلفونی فیهما، فإنهما لن یتفرقا حتى یردا علی الحوض، ثم قال: إن الله مولای و أنا ولی کل مؤمن، ثم أخذ بید علی، فقال: من کنت ولیه فهذا ولیه، اللهم وال من والاه و عاد من عاداه.

فقلت لزید: سمعته من رسول الله صلى الله علیه و سلم؟ قال: (والله) ما کان فی الدوحات رجل إلا رآه بعینه و سمع بأذنه.

پیک اجل به طرف من آمده و من به پیک أجل لبیک گفته‌ام؛ یعنی مرگ من نزدیک است. من دو چیز گران بهاء در میان شما می‌گذارم: کتاب خدا و عترت و اهل بیت من. ببینید که با آنها چگونه برخورد می‌کنید. این دو، از همدیگر، تفکیک شدنی نیستند. مردم! خدا، مولای من هست و من ولی هر مؤمنم. هر کس من ولی او هستم، این علی هم ولیّ او هست.

جالب اینکه در ادامه حدیث، ابو طفیل - که آخرین صحابه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) است و حدود سال 102 یا 101 هجری از دنیا رفت - می‌گوید: واقعاً این حدیث غدیر را شما از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) شنیدید؟‌ به خدا سوگند هیچ کسی نبود در سرزمین غدیر، جز اینکه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) را دید و این حدیث را از زبان او شنید.

السنن الکبرى للنسائی، ج5، ص45 - فضائل الصحابه لأحمد بن حنبل، ص15، شماره45

استدلال و نتیجه مهم :

یعنی مادامی که قرآن در هر جامعه هست، فردی از اهل بیت (علیهم السلام) در کنار قرآن است. حتی همین امروز که ما معتقد به امامت حضرت ولی عصر (ارواحنا لتراب مقدمه الفداه) هستیم، طبق این حدیث شریف ثقلین، معتقدیم و ملتزم هستیم در کنار قرآن، یکی از عترت وجود دارد.

عزیزان اهل سنت به این روایت جواب بدهند. یا باید بگویند امروز کسی از اهل بیت (علیهم السلام) در کنار قرآن هست یا باید بگویند که نستجیر بالله پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) دروغ گفته است. یکی از این دو راه را باید انتخاب کنند.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در اینجا کلمه «مولا» هم نگفته که عده‌ای مانند ابن تیمیه و امثال او بگویند «مولا» به معنی «أولی» نیست و چنین و چنان است. آقایان اهل سنت نسبت به «ولی» از ناحیه نبی مکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) هر معنایی را که اطلاق و در نظر می‌گیرند، ما هم همان کلمه «ولی» را درباره امیرالمؤمنین (علیه السلام) اطلاق می‌کنیم کلمه «ولی» دیگر در اینجا قابل خدشه و قابل شبهه نیست.

در صحیح مسلم هم - که آقایان معتقدند أصح الکتب بعد از قرآن مجید است - با صراحت آمده و باز آنجا هم از زید بن ارقم است که راوی می‌گوید: به زید بن ارقم گفتم:

رأیت رسول الله صلى الله علیه و سلم و سمعت حدیثه و غزوت معه و صلیت خلفه، ... ، حدثنا یا زید ما سمعت من رسول الله صلى الله علیه و سلم، قال: یا ابن أخی! والله! لقد کبرت سنى و قدم عهدی و نسیت بعض الذی کنت أعی من رسول الله صلى الله علیه و سلم، فما حدثتکم فاقبلوا و مالا فلا تکلفونیه.

یا زید! تو با پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) بودی و احادیث زیادی شنیدی و در غزوات پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) شرکت کردی و پشت سر پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) نماز خواندی، برای ما حدیثی را که از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) شنیده‌ای بازگو کن. زید بن ارقم گفت: برادر زاده! سنم زیاد شده و فاصله میان من و زمان پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) بیشتر شده و بعضی از چیزهایی که از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) شنیده بودم، فراموش کرده‌ام و آنچه را که از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) برای شما می گویم، قبول کن و آنچه را که به ذهنم نمی‌آید، مرا را معذور بداری:

قام رسول الله صلى الله علیه و سلم یوما فینا خطیبا بماء یدعى خما بین مکة و المدینة، فحمد الله و أثنى علیه و وعظ و ذکر، ثم قال: أما بعد ألا أیها الناس! فإنما أنا بشر یوشک أن یأتی رسول ربى فأجیب و أنا تارک فیکم ثقلین أولهما کتاب الله، فیه الهدى و النور، فخذوا بکتاب الله و استمسکوا به، فحث على کتاب الله و رغب فیه، ثم قال: و أهل بیتی، أذکرکم الله فی أهل بیتی، أذکرکم الله فی أهل بیتی، أذکرکم الله فی أهل بیتی، فقال له حصین: و من أهل بیته یا زید؟ أ لیس نساؤه من أهل بیته؟ قال: نساؤه من أهل بیته و لکن أهل بیته من حرم الصدقة بعده، قال: و من هم؟ قال: هم آل على و آل عقیل و آل جعفر و آل عباس، قال: کل هؤلاء حرم الصدقة؟ قال: نعم.

روزی پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در محلی به نام خم در بین مکه و مدینه خطبه ای خواند و گفت: ... ، من احساس می‌کنم که از ناحیه خدا، پیک أجل در این نزدیکی خواهد آمد و به او لبیک خواهم گفت و من در میان شما دو چیز سنگین و گران بهاء می‌گذارم: یکی از آنها کتاب خداست که در آن هدایت و نور هست و به کتاب خدا تمسک کنید و به آن ترغیب داشته باشید، و دومین چیز سنگین و گران بهاء، اهل بیت من است و سه مرتبه فرمود: شما را به خدا، نسبت به اهل بیت من توجه بیشتری داشته باشید.

تازه این نشان می‌دهد هر آنچه که برای کتاب خدا گفته، در اهل بیت (علیهم السلام) هم وجود دارد. مضافا اهل بیت (علیهم السلام) اهمیت ویژه‌ای دارد که اگر کسی به کتاب خدا، بدون اهل بیت (علیهم السلام) تمسک کند، فایده‌ای ندارد؛ بلکه ارزش قرآن به ارزش اهل بیت (علیهم السلام) است. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) آینده را می‌بیند و تمام راه‌های توجیه و تأویل و فرار را می بندد.

/ 0 نظر / 33 بازدید